یکشنبه, ۲۴ بهمن ۱۴۰۰ ۱۲:۰۴ ۵۴
طبقه بندی: تازه ها
چچ
تهدید جدی طوفان ژئومغناطیسی برای ماهواره ها

تهدید جدی طوفان ژئومغناطیسی برای ماهواره ها

15 بهمن ماه 1400، وقوع یک طوفان ژئومغناطیسی منجر به از کارافتادگی 40 ماهواره شد. هم اکنون این نگرانی برای کارشناسان مطرح گردید که آیا منظومه های ماهواره ای بزرگ در برابر چنین رویدادهای مشابهی مقاوم هستند؟

اسپیس ایکس روز پنج شنبه 3 فوریه، آخرین مجموعه از ماهواره های استارلینک را بر روی موشک فالکون 9 در فلوریدا پرتاب کرد. این، 38 امین پرتاب استارلینک بود. در مجموع این شرکت بیش از 1900 ماهواره به اندازه خودرو را به فضا پرتاب کرده است و درنظر دارد به منظور تأمین اینترنت بین المللی، 42000 ماهواره را در مدار پایین زمین قرار دهد.



روز بعد از پرتاب، 4 فوریه، فاجعه رخ داد. فوران پلاسما از خورشید، منجر به ورود جریانی از ذرات باردار به جو زمین و افزایش چگالی جو شد. علیرغم هشدار سازمان ملی اقیانوسی و جوی (NOAA) چند روز قبل از پرتاب درخصوص احتمال وقوع یک طوفان ژئومغناطیسی، شرکت اسپیس ایکس تصمیم گرفت درهرحال، مأموریت خود را به انجام برساند.
این طوفان در مقیاس نسبتا کوچک ‌G1 دسته بندی شده است با اینحال اسپیس ایکس عنوان کرد که وقوع آن، باعث افزایش بیش از 50 درصدی کشش اتمسفری نسبت به پرتابهای قبلی شد. قابل ذکر است این طوفان در نوع خود نسبتا ضعیف بوده است. دلورس نیپ (Delores Knipp) کارشناس اقلیم فضایی از دانشگاه کلرادو می گوید؛ طوفانهای شدیدتری نیز به وقوع پیوسته که منجر به افزایش بیش از 10 برابری چگالی جو در ارتفاعات مختلف شده است.
می توان گفت ما به زودی باید منتظر وقوع این رویدادهای شدید باشیم. زیرا خورشید در سال 2025، به بیشترین فعالیت مغناطیسی خود در چرخه 11 ساله اش خواهد رسید و این امر سبب افزایش طوفان های ژئومغناطیسی بیشتر و فورانهای قدرتمندتر خواهد شد.
عدم توانایی مقاومت ماهواره های استارلینک در برابر یک طوفان جزئی نشان می دهد اسپیس ایکس باید برای پرتابهای آینده خود، رویکرد متفاوتی داشته باشد. ممکن است لازم باشد ماهواره ها در ارتفاعی بالاتر یعنی مکانی که جو نازکتر است، مستقر شوند. اما قراردادن ماهواره ها در ارتفاع بالاتر می تواند تأثیرات منفی در سرعت پرتاب ماهواره های استارلینک بگذارد. زیرا این شرکت می بایست در هر مأموریت، تعداد کمتری از ماهواره ها را پرتاب کند تا هریک از آنها، سوخت کافی برای رسیدن به ارتفاع مناسب را داشته باشند و این بدین معنی است که هر یک از ماهواره هایی که عملکرد نامناسبی داشته باشند، مدت بیشتری طول می کشد تا وارد جو زمین شوند و به این ترتیب ماهواره زمان بیشتری را به عنوان پسماند فضایی در مدارش خواهد ماند.
به طور کلی رویداد اخیر، اهمیت قابل توجه برنامه ریزی های دقیق آینده را برای پیش بینی اثرات فعالیت های خورشیدی، بیش از پیش نمایان می کند چرا که هر برخوردی از این دست می تواند هزاران پسماند فضایی جدید را تولید کند و این امر بر توانایی ما برای استفاده ایمن از مدار زمین، تأثیر منفی می گذارد.


آدرس کوتاه شده: