دوشنبه, ۱۳ دی ۱۴۰۰ ۰۸:۱۵ ۹۳
طبقه بندی: تازه ها
چچ
آشنایی با مهمترین رادیوتلسکوپهای جهان (بخش هشتم)

آشنایی با مهمترین رادیوتلسکوپهای جهان (بخش هشتم)

رادیوتلسکوپ 64 متری پارکس در سال 1961 در استرالیا ساخته شده و از آن زمان تاکنون به طور مداوم در حال فعالیت است. این رادیوتلسکوپ علاوه بر مخابرات آپولو، در دریافت داده در چندین مأموریت فضایی نقش قابل توجهی داشته است.

هنگامی که آپولو 11 در سال 1969 روی ماه فرود آمد، بیش از 600 میلیون نفر برای تماشای برنامه منتظر بودند. سیگنال های تلویزیونی از آنتن بالای ماژول ماه ارسال می شدند و به طور همزمان توسط سه آنتن ردیابی مختلف روی زمین دریافت می شدند. آن گیرنده ها آنتن گلدستون در صحرای موهاوی کالیفرنیا، آنتن هانیسکل کریک در نزدیکی کانبرا و سرانجام رادیو تلسکوپ پارکس استرالیا بودند. اگرچه اکنون ممکن است موضوعی کاملاً پیش پا افتاده به نظر برسد، اما نقشی که پارکس برای انجام مأموریت آمریکایی به ماه انجام داد بسیار مهم بود. بدون شک، هدف اصلی فضانوردان آپولو، پس از این که بر روی سطح ماه فرود آمدند، بازگشت سالم به زمین بود. اما برای عموم مردم، این چند ساعت تصویر مستند از اولین جنبش انسان در دنیایی دیگر بسیار ارزشمند و یک قسمت مهم از موفقیت مأموریت بود.



آنتن 64 متری در سال 1961 در نزدیکی شهر روستایی پارکس، تقریباً در نیمه راه ملبورن و بریزبن ساخته شد. از زمان تکمیل تقریباً به طور مداوم کار می کند و جدا از مخابرات آپول، پارکس در دریافت داده در چندین ماموریت فضایی نقش قابل توجهی داشته است. از میان تصاویر گرفته شده توسط آنتن غول پیکر می توان به تصاویر وویجر 2 اشاره کرد که اولین عکس های گرفته شده از اورانوس و نپتون را ارائه می دهد و همچنین تصاویر کاوشگر جیوتو که از نزدیک عکس های دنباله دار هالی را می گیرد.



در سالهای اخیر، رصدخانه پارکس به دلیل تحقیقات خود در مورد تپ اخترها، ستاره های نوترونی چرخان که تابش بسیار پرانرژی دارند، بسیار مشهور است. اولین تپ اختر توسط تیمی از دانشمندان دانشگاه کمبریج در سال 1967 کشف شد و به دلیل انتشار بسیار منظم سیگنالهای پالسی، تصور می شد که منشا آن مصنوعی باشد. حتی حدس و گمان هایی وجود داشت که انتشارهای دوره ای غیرطبیعی می تواند نوعی چراغ باشد که توسط برخی از تمدن های هوشمند طراحی شده است. اما طولی نکشید که دانشمندان این ابهام را برطرف کردند. تنها یک سال بعد گفته شد که این جسم یک ستاره نوترونی در حال چرخش است یعنی باقی مانده هسته یک ستاره پس از انفجار ابرنواختری. نام ستاره "نوترونی" از آنجا ناشی می شود که پس از فروپاشی ستاره تحت گرانش خود، فشار داخلی ستاره بسیار زیاد است به طوری که پروتون ها و الکترون ها با یکدیگر ترکیب می شوند و فقط نوترون ها باقی می مانند. از زمان کشف آنها در سال 1967، بیش از هزار تپ اختر کشف شده که بسیاری از آنها توسط ستاره شناسان تلسکوپ رادیویی پارکس انجام شده است.



رصدخانه پارکس توسط سازمان تحقیقات علمی و صنعتی مشترک المنافع (CSIRO) و به عنوان بخشی از شبکه تاسیسات ملی تلسکوپ های رادیویی استرالیا (ATNF) اداره می شود. تلسکوپ رادیویی پارکس که در سال 1961 تکمیل شد، حاصل ایده تافی باون ( E. G. Taffy Bowen)، رئیس آزمایشگاه رادیوفیزیک CSIRO بود که در طول جنگ جهانی دوم، بر روی توسعه رادار در ایالات متحده کار می کرد. این تلسکوپ تا سال 2018 ، ده هزار بار حساس تر از پیکربندی اولیه خود شده است. تلسکوپ 64 متری پارکس، دومین رادیوتلسکوپ بزرگ در نیمکره جنوبی و یکی از اولین آنتن های متحرک بزرگ در جهان است. قسمت داخلی آنتن، فلزی جامد و قسمت بیرونی آن بافت فلزی ظریفی است که ظاهر دو رنگ متمایز آن را ایجاد می کند.

در اوایل دهه 1970 صفحات مش خارجی با پانل های آلومینیومی سوراخ دار جایگزین شد. سطح داخلی اندود شده در سال 1975 ارتقا یافت که قابلیت تمرکز را برای مایکروویوهای سانتی متری و میلی متری فراهم کرد. آبکاری داخلی آلومینیوم در سال 2003 به قطر 55 متر گسترش یافت و سیگنال ها را تا 1 دسی بل بهبود بخشید. این تلسکوپ دارای استقرار سمت ارتفاعی است. مجموعه ای از اختفاهای ماه در منابع رادیویی در سال 1962 که توسط تلسکوپ پارکس مشاهده شد، برای تعیین موقعیت دقیق آن مورد استفاده قرار گرفت و به اخترشناسان اجازه داد تا جزء بصری آن را پیدا و مطالعه کنند. در سالهای 1964 تا 1966، بررسی تمام پهنه آسمان در فرکانس 408 مگاهرتز از آسمان جنوبی انجام و منتشر شد (اولین نسخه از فهرست منابع رادیویی توسط تلسکوپ پارکس) که بیش از 2000 منبع رادیویی شامل بسیاری از اختروش های جدید یافت شد. دومین بررسی همه جانبه در فرکانس 2700 مگاهرتز در سال 1968 آغاز شد و در سال 1980 تکمیل شد. ژوئن و نوامبر 1990، پارکس با موسسه فناوری ماساچوست MIT و رصدخانه ملی نجوم رادیویی برای انجام یک کاوش تمام پهنه از آسمان در فرکانس 5 گیگاهرتز (6 سانتی متر) در آسمان همکاری داشت. بیش از نیمی از تپ اخترهای شناخته شده در حال حاضر توسط رصدخانه پارکس کشف شده است.



این تلسکوپ جزء اساسی پروژه آرایه زمان سنجی پارکس برای تشخیص امواج گرانشی به عنوان بخشی از آرایه زمان سنجی بین المللی تپ اخترها (IPTA) که همچنین شامل رصدخانه امواج گرانشی نانوهرتز آمریکای شمالی (NANOGrav) و آرایه زمان سنجی تپ اختر اروپا ( EPT) است، می باشد. این تلسکوپ همچنین در انتقال اطلاعات ماموریت گالیله ناسا به مشتری که به دلیل استفاده از سیستم دورسنجی پشتیبان به عنوان وسیله اصلی برای انتقال داده های علمی نیاز به پشتیبانی از تلسکوپ رادیویی داشت، نقش ایفا کرد. در سال 2012 این رصدخانه سیگنال های ویژه ای را از مریخ نورد "فرصت" (MER-B) دریافت کرد تا رادیوی UHF مریخ نورد "کنجکاوی" را شبیه سازی کند.


آدرس کوتاه شده: