شنبه, ۱۷ مهر ۱۴۰۰ ۱۱:۵۴ ۲۵
طبقه بندی: تازه ها
چچ
پیش بینی اقلیم فضایی با تاسواره ای جدید

پیش بینی اقلیم فضایی با تاسواره ای جدید

ماهواره کوچکی که توسط پرتابگر اسپیس ایکس (SpaceX) به ایستگاه فضایی بین المللی ارسال شده است به مطالعه ی تأثیرات تشعشع های خورشیدی بر جو زمین و دستگاه های الکترونیکی می پردازد.

استرالیایی ها ماهواره ی اقلیم فضایی را با نام CUAVA-1، در شب چهارشنبه 14 مهرماه از ایستگاه فضایی بین المللی در مدار قرار دادند. این تاسواره در ماه آگوست توسط پرتابگر اسپیس ایکس به ایستگاه فضایی بین المللی منتقل شده بود. هدف اصلی این تاسواره که به ابعاد یک جعبه کفش است، مطالعه ی تأثیرات تشعشع های خورشیدی بر جو زمین و دستگاه های الکترونیکی است.


جدا شدن تاسواره CUAVA-1 از ایستگاه فضایی بین المللی


اقلیم فضایی عبارتست از تأثیرات ناشی از زبانه ها و بادهای خورشیدی بر یونوسفر (لایه ای از ذرات باردار شده در لایه های بالایی جو زمین) زمین. بادهای خورشیدی بر ارتباطات رادیویی با فاصله ی زیاد و مدار بعضی از ماهواره ها تأثیر مخرب دارد، همچنین تغییراتی در میدان مغناطیسی زمین ایجاد می کند که می تواند منجر به بروز اختلالاتی در مدارهای الکترونیکی ماهواره ها و تجهیزات روی زمین شوند.
یکی از اهداف استرالیا برای ساخت این ماهواره، کمک به پیش بینی اقلیم فضایی و هدف دیگر آن، ایجاد 20000 شغل مرتبط با صنعت فضایی تا سال 2030 است.
آژانس فضایی استرالیا در سال 2018 تأسیس شده است اما پیش از این تاریخ نیز تحقیقات فضایی در این کشور در حال انجام بوده است. برای مثال در سال 2002، فدست (FedSat) یکی از اولین ماهواره هایی در جهان بود که دریافت کننده GPS با خود حمل می کرد.
دریافت کننده GPS در مدار زمین، امروزه امکان بررسی منظم جو اطراف زمین جهت پایش و پیش بینی اقلیم فضایی را فراهم کرده است. این دریافت کننده ها همچنین می توانند پایش یونوسفر زمین را انجام دهند. از ارتفاع 80 تا 1000 کیلومتری زمین، این لایه از گاز با اتم و مولکول های باردار نشده به گاز با ذرات باردار شده (پلاسما) تبدیل می شود.
یونوسفر می تواند مشکلاتی برای موقعیت یابی و مسیریابی ماهواره ها ایجاد کند اما گاهی هم مفید است. مانند زمانی که سیگنالها از رادار های زمین پایه به سوی این لایه ارسال می شوند و بازتاب این امواج، امکان برقراری ارتباطات را در مسافتهای طولانی مهیا می کنند.
درک یونوسفر، بخش مهمی از ماموریت های پیش بینی اقلیم فضایی است. ما می دانیم که یونوسفر در هنگام وقوع طوفان های قدرتمند خورشیدی، بسیار بی نظم می شود و سیگنال های رادیویی عبوری از آن را مختل می کند و موجب ایجاد جریان الکتریکی در خطوط انتقال قدرت و خطوط لوله می شود.
هم اکنون امکان پیش بینی سه روز قبل از وقوع شرایط نامساعد اقلیم فضایی وجود دارد. اما پیش بینی تأثیرات مخرب اقلیم فضایی در مدار زمین شامل اختلالات GPS، ارتباطات و تغییر در نیروی پسای ماهواره ها حتی برای چند ساعت آینده نیز بسیار دشوار است. درنتیجه بیشتر پیش بینی های اقلیم فضایی به گزارش وضع موجود و امتداد آن برای چند ساعت آینده محدود می شود.
ما برای درک دقیقتر ارتباط خورشید و زمین و چگونگی پراکندگی انرژی خورشید در سیستم زمین و تأثیر این تغییرات انرژی بر فناوری هایی که انسان هر روز بیش از پیش به آن وابسته می شود، نیازمند تحقیقات بیشتری هستیم.


آدرس کوتاه شده: