شنبه, ۱۷ مهر ۱۴۰۰ ۰۹:۲۶ ۲۴
طبقه بندی: تازه ها
چچ
آشنایی با مهمترین رادیوتلسکوپهای جهان (بخش سوم)

آشنایی با مهمترین رادیوتلسکوپهای جهان (بخش سوم)

رادیوتلسکوپ وستر بورک (Westerbork)، آرایه ای 2.5 کیلومتری متشکل از 14 آنتن، هریک به قطر 25 متر است. این پروژه بزرگ هنوز هم مورد استفاده قرار می گیرد و به لطف ارتقاء فنی در سال 2000، اکنون اکتشافات جدیدی را در گستره بین کهکشانی حاصل می کند.

وستربورک (Westerbork)، یک تلسکوپ رادیویی برای مشاهده ستاره ها مستقر در یکی از ابرناک ترین کشورهای جهان است. از آنجا که هلند در طول سال به ندرت دارای روزهایی با آسمانی صاف است و همچنین آلودگی نوری در آن بسیار شدید است در نتیجه این کشور دارای فرصت های مناسب و ایده آلی برای خیره شدن به آسمان شب نیست. البته در این زمینه ها یک استثنا وجود دارد و آن نجوم رادیویی است. هنگام مواجهه با طول موج های بلند، آسمان روشن و ابرهای متراکم دیگر مسئله ساز نیستند و اجازه عبور نور نامرئی ستارگان را حتی در ابرناک ترین شب ها ممکن می سازد. با توجه به این نکته، ساخت تلسکوپ های رادیویی بزرگ در یکی از مسطح ترین و بارانی ترین کشورهای جهان کاملا یک کار منطقی به نظر می رسد. رادیو تلسکوپ وستربورک دقیقاً چنین پروژه ای است.



در زمان ساخت آن در سال 1970، یکی از بزرگترین و پیشرفته ترین رادیو تلسکوپ های جهان بود که دارای آرایه تلسکوپ 2.5 کیلومتری متشکل از 14 آنتن و هر یک به قطر 25 متر بود. این پروژه بزرگ هنوز هم مورد استفاده قرار می گیرد و به لطف ارتقاء فنی در سال 2000، اکنون اکتشافات جدیدی را در گستره بین کهکشانی حاصل می کند. گرچه جنبه هایی از شکوه رصدی آن توسط برخی از جانشینان تلسکوپی اش کاسته شده است اما وستر بورک تا امروز همچنان مورد استفاده فعال دانشمندان است. اپراتورهای آن امکان بازدید را برای سایرین فراهم می کنند البته به شرطی که موجب اختلال در کار منجمان نشوند.



استقرار استوایی آن عاملی است که آن را از سایر رادیوتلسکوپ ها که دارای استقرار سمت-ارتفاعی هستند متمایز می کند. این امر باعث می شود که این مورد به طور خاص برای برخی مأموریت های علمی، مانند بررسی انتشار امواج قطبی مفید باشد زیرا آشکارسازها مختصات ثابتی را در حین رصد در آسمان حفظ می کنند. ده تلسکوپ نصب شده در استقرار خود ثابت هستند در حالی که دو آنتن دیگر در امتداد دو مسیر ریلی خود قابل جابجایی اند.



این رادیوتلسکوپ در سال 1970 تکمیل شد و بین سال های 1995 تا 2000 مورد بازسازی اساسی قرار گرفت. تلسکوپ های موجود در آرایه می توانند در چندین فرکانس بین 120 مگاهرتز و 8.3 گیگاهرتز با پهنای باند لحظه ای 120 مگاهرتز کار کنند. این آرایه غالباً با رادیوتلسکوپ های دیگر در سراسر جهان برای انجام مشاهدات تداخل سنجی بسیار طولانی که بخشی از شبکه VLBI اروپا است، ترکیب می شود.


آدرس کوتاه شده: